بسم ربّ الشهدا و الصدیقین

طی دوازده روز نبرد سخت و بی‌امان با دشمنان قسم‌خورده‌ی این سرزمین مقدس، شاهد تهاجمی وحشیانه از سوی آمریکا و رژیم صهیونیستی بودیم. اما بار دیگر، دشمنان ما در برآورد توان بازدارندگی نیروهای مسلح و استواری ملت بزرگ ایران دچار خطای محاسباتی شدند.

بازی از آغاز ناعادلانه طراحی شده بود؛ حتی قوانین به سود سلطه‌گران تحریف شد. این یک حقیقت ‌انکارناپذیر است که تنها هنگامی می‌توانیم از باورها و آرمان‌هایمان در عرصه‌های جهانی دفاع کنیم که از موضعی مقتدر و برابر وارد میدان شویم. در غیر این صورت، اگر ضعیف و بی‌سلاح باشیم، نه‌تنها ابزار دفاع را از دست می‌دهیم، که حتی نبض حیات و هویت ما بازیچه‌ی دست مستکبران خواهد شد.

مفاهیمی چون حقوق بشر، عدالت و پایبندی به قوانین، تنها زمانی معنا می‌یابند که بر پایه‌ی برابری واقعی باشند؛ نه زمانی که به تریبونی جهت توجیه جنایت‌های زورگویان جهان بدل گردند.

امروز، قانون جهانی به ابزاری در دست مستکبران تبدیل شده تا جان میلیون‌ها بی‌گناه را بگیرند و سرزمین‌ها را غصب کنند؛ در حالی که مدعیان حقوق بشر، در برابر این فجایع انسانی، سکوتی شرم‌آور و ننگین اختیار کرده‌اند.

*ما، فرزندان انقلاب، از ریختن خونمان در راه اسلام هراسی نداریم. ما، میراث‌دارانِ فرهنگِ شهادتیم. این انقلاب قائم به فرد نیست. هر آن‌کس که می‌پندارد این روزهای پر از هیاهوی فقدان فرماندهان جبهه مقاومت می‌تواند ملت‌های آزادی خواه را به تسلیم وادارد، سخت در اشتباه است.*

“لکن تاریخ خواهد نوشت: آنگاه که سازمان‌های حقوق بشری با استانداردهای دوگانه، تسلیم در برابر زور را قانون می‌نامیدند، ولیّ امر مسلمین جهان، راه عزت و مقاومت را برگزید.”

ملت ایران، با انسجام و همدلی در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه با شکوه حضورشان در آیین‌های تشییع شهدای اقتدار، بار دیگر نشان دادند که وحدت، سرمایه‌ای گرانسنگ و تداوم‌پذیر است که باید همواره پاس داشته شود؛ نه تنها در بحران، بلکه در آرامش نیز!

و اینک، داغ شهادت سردار پرافتخارمان، سپهبد مقتدر، حاج غلامعلی رشید، فخرالشهدای محور مقاومت، از دیار دزفول شهر دارالمؤمنین و شهادت فرزند برومندشان، حجت‌الاسلام امین‌عباس رشید که در ایام غدیری عاشورایی؛ آسمانی شدند، بر دل‌های ما سنگینی می‌کند. همچنین شهادت مظلومانه‌ی سرلشکر محمدرضا نصیرباغبان، مجاهد بی‌ادعا و یار خاموش وطن، زخمی دیگر بر دل‌های ما نشاند.

ای سپهبد رشید! سلام ما را به شهیدان سوداگر و کوسه‌چی برسان؛ ما در سنگر وفاداری، به‌جای شما ایستاده‌ایم.

به أذن الهی نابودی رژیم کودک‌کش صهیونیستی، وعده‌ای است الهی و نزدیک‌تر از همیشه…

فرماندهان دلیر دزفول و ایران، شهادتتان مبارک؛ راهتان زنده است و پرصلابت ادامه دارد.

نسأل الله منازل الشهداء
غزل مهرنژاد- پنجم محرم ۱۴۴۶

خاک، خاموشی، خفگی، خوزستان…

این‌ها تنها بخشی از رنج‌های مردمی است که سال‌هاست با صبوری، بار مشکلاتی سنگین را به دوش می‌کشند. خاک و خاموشی که گاه با سردرگمی در اعلام دیرهنگام تعطیلی‌ها، بر نگرانی و نارضایتی مردم می‌افزاید.

هجوم بی‌امان ریزگردها در روزهای اخیر، نفس‌ها را به شماره انداخته است. ادارات و مدارس را تعطیل نموده و خساراتی گسترده در حوزه‌های زیست‌محیطی، اقتصادی، درمانی و از همه مهم‌تر انسانی به بار آورده است.

نوزادان، کودکان، سالمندان، بیماران تنفسی و قلبی از جمله آسیب‌پذیرترین گروه‌ها در برابر این بحران‌اند. قرار گرفتن مداوم در معرض گردوغبارهای غلیظ، موجب تشدید حملات آسم، بروز واکنش‌های آلرژیک، بیماری‌های قلبی-عروقی و کاهش طول عمر می‌شود.

و این آلودگی، پدیده‌ای گذرا نیست. بیش از دو دهه است که خوزستان درگیر بحرانی نفس‌گیر است؛ بی‌آنکه درمانی برایش اندیشیده شده باشد.

با آغاز فصل گرما و دمای بالای ۴۰ درجه، قطع مکرر آب و برق نیز به جمع مشکلات افزوده شده و مردم را بیش از پیش خسته و درمانده کرده است. کاهش فشار یا قطع کامل آب در برخی مناطق، بحران را تشدید کرده و زندگی روزمره را مختل ساخته است.

رنج آن‌جاست که…

خوزستان بیشترین منابع آب شیرین کشور را دارد، اما بسیاری از مردمانش از آب آشامیدنی سالم محروم‌اند!

خوزستان بزرگ‌ترین سدها و نیروگاه‌های برق کشور را در دل خود جای داده، اما ساعاتی طولانی در خاموشی به سر می‌برد، آن‌هم در گرم‌ترین ایام سال!

خوزستان وسیع‌ترین جلگه کشور را از دامنه‌های زاگرس تا کرانه‌های خلیج فارس و اروند رود در آغوش دارد، اما هوای پاک برای نفس کشیدن ندارد!

و حالا، این استان که روزگاری مقصد مهاجرت بسیاری بود، به یکی از مهاجرفرست‌ترین مناطق کشور تبدیل شده است!

در این میان، صدور قبوض آب و برق با مبالغ هنگفت برای مردمی که با گرمای طاقت‌فرسا و ریزگردهای هرروزه دست‌وپنجه نرم می‌کنند، منصفانه نیست. افزایـش عوارض بر حامل‌های انرژی و مالیات بر ارزش افزوده برای کسانی که تنها به عشق زادگاهشان مانده‌اند، روا نیست.

در این شرایط، انتظار می‌رود مسئولان امر با درک وضعیت اقلیمی خاص و گاه تحمیلی خوزستان، بحران قطع برق را به رنج‌های مردم نیفزایند.

مردمان این دیار همواره در صف اول دفاع از این آب و خاک بوده‌اند؛ سزاوار نیست که در صلح، بیش از دوران جنگ رنج بکشند.

فرزند خوزستان
غزل مهرنژاد